Beden Algı Bozukluğu’nun (BAB) belirtileri genellikle ergenlik döneminde başlar, en yaygın olarak ise 12-13 yaşlarında. Eğer çocuk veya genç görünümü ile ilgili takıntılı ise, algıladığı küçük kusurlarda bile aşırı düzeyde eleştirelse ve bundan ciddi düzeyde rahatsızlık duyuyorsa, beden algı bozukluğunun belirtilerini gösteriyor olabilir.
Beden Algı Bozukluğu ve Okul
Beden algı bozukluğu akademik performansı önemli ölçüde etkileyebilir. Görünümle ilgili zaman harcayan tekrarlayıcı düşünceler okula, derslere odaklanmakta zorlanmaya ve sınavlarda başarısız olmaya yol açabilir.
Dahası BAB kişinin okul arkadaşları ve öğretmenleriyle iletişim kurma becerisini engelleyebilir, ve hatta kişinin okula devam etmesine tamamen engel olabilir- bazı gençler beden algı bozukluğu sebebiyle tüm bir okul yılını kaçırdıklarını belirtmişlerdir. Bir araştırma, BAB olan öğrencilerin %18’inin semptomlarının ağırlığı sebebiyle okulu tamamen bıraktığını gösterdi.
Buna ek olarak; geçişler, ortaokuldan liseye geçiş gibi, BAB’na sahip kişiler için özellikle sinir bozucu olabilir. BAB’ye sahip bireyler, yeni okul çevresine uyum sağlamaya çalışırken görünümle ilgili tekrarlayıcı düşünce ve dürtülerde bir artış yaşayabilirler. Yeni sınıflar, soyunma odaları, kafeteryalar ve banyolar, aydınlatma veya aynalarla ilgili endişeleri tetikleyebileceğinden ekstra kaygıya neden olabilir.
Sosyal Medya ve Beden Algı Bozukluğu
Beden, kilo ve çekici görünüp görünmeme ile ilgili aşağılayıcı yorumlar içeren zorbalık biçimleri (bu hem çevrimiçi hem de çevrimdışı olarak gerçekleşebilir) vücut imajını olumsuz etkileyebilir ve düşük öz saygıya yol açabilir; bunların her ikisi de vücut dismorfik bozukluğuyla ilişkilidir. Vücutla ilgili utanç duygusu, sosyal izolasyonu tetikliyor gibi görünüyor. Bir çalışmada, BAB olan gençlerin %94’ü görünümleriyle ilgili suçluluk ve utanç duygusundan dolayı sosyal zorluklar deneyimlediklerini belirttiler.
Sosyal medya, vücut dismorfik bozukluğuna doğrudan neden olmasa da, genetik olarak yatkınlığı olan kişilerde tetikleyici görevi görebilir veya mevcut semptomları kötüleştirebilir. Örneğin, ergenler özellikle BAB geliştirmeye yatkındır ve sosyal medya aracılığıyla onlara görünümle ilgili “idealler” sunulursa, bu durum hastalığın gelişmesini tetikleyebilir.
Çocuğunuz İçin Yardım Almak
BAB ile ilgili erken adım atmak iyileşme olasılığını artırma ve gencin bozulmuş benlik imajının üstesinden gelme konusunda gence yardım edebilir.
Ebeveynler Ne Yapmalı?
- Unutmayın ki bu durum, öyle görünse de, bir gösteriş veya kibir meselesi değildir.
- Çocuğunuzu aile aktivitelerine ve sosyal toplantılara katılmaya teşvik edin.
- Koşulsuz sevgi gösterin ve BAB ile ilgili mücadeleleri ve deneyimleri hakkında konuşmasına izin verin.
- Sabırlı ve destekleyici olun.
- Olumlu ve yakın bir ilişki sürdürün.
- Unutmayın ki BAB’li bireyler, algıladıkları deformite konusunda yetersiz bir farkındalığa sahiptir.
- Kendinizi eğitin ve semptomları anlayın.
- Çocuğunuza ders vermeyin veya bir şeyler yapması için zorlamayın.
- Psikolojik terapi veya psikiyatrik ilaç yoluyla tedaviyi teşvik edin.
- Rol model olun. Kendi görünüşünüze bakış açınız ve konuşma şekliniz güçlü bir örnek oluşturur – görünüşünüzü, kilonuzu ve algılanan kusurlarınızı kabul ederek olumlu bir örnek oluşturursunuz.
- İyi bir dinleyici olun.
- Evinizde olumlu ve destekleyici bir ortam yaratın.
- Sevdiğiniz kişi için kendi endişenizi dile getirmek, yardım arama motivasyonu olabilir, ancak aynı zamanda suçluluk duygusunu da artırabilir. Sevdiğiniz kişinin, durumunu gerçekten anlayan bir uzmanın desteğinden nasıl fayda göreceğine odaklanın; hastalığının sizi nasıl olumsuz etkilediğini ifade etmekten kaçının.
Unutmayın, vücut dismorfik bozukluğu ciddi bir ruhsal hastalıktır. Eleştirel olmaktan kaçının ve çocuğunuzu profesyonel yardım almaya teşvik edin.
